Zwelgen in middelmatigheid

by Lodewijk van den Broek on 12/11/2009

in Persoonlijke groei

Grijsgrauwe kantoorplekVeel kantoorwerkplekken zijn saaie fantasieloze grijsgrauwe ruimtes, waarin standaardbureau’s op slijtvast tapijt staan en waar het overige meubilair uitgezocht is op vervangbaarheid en verkrijgbaarheid.

Eenheidsworst.

En dan vinden we het gek dat de resultaten die mensen behalen ook te classificeren zijn als eenheidsworst met grijsgrauwe ideeën, verwoord in slijtvaste teksten en voorzien van grafieken die uitblinken in vervangbaarheid en verkrijgbaarheid. Inspiratieloos.

En als moment suprême vindt er in een iets ruimere grijsgrauwe ruimte de presentatie van de bevindingen plaats, ingekaderd door het keurslijf van de presentatie templates, conform het regime van de huisstijl, met weer diezelfde teksten in veel te veel bullets en met dezelfde vervangbare grafieken ter illustratie.

Onder het genot van de koffie – die eveneens uitblinkt in middelmatigheid – ondergaat het publiek gelaten de uiteenzetting. Zodra de gelegenheid zich ervoor leent, wordt met zeer serieuze blik de set met bekende remmende vragen te stellen. Om vervolgens de reeds tot in den treuren uitgemolken stokpaardjes nog net iets verder uit te melken. En na deze uiteenzetting wordt stemmig besloten dat nader onderzoek gewenst is.

BRRR!

De rillingen lopen toch over je rug als je dit leest? Bij mij in elk geval wel terwijl ik het opschrijf. En toch heb ik dit al zo vaak gezien, ondergaan en, ja, zelfs aan meegedaan (schuldig…). In sommige omgevingen lijkt dit namelijk wel de definitie van zakelijke professionaliteit. En het is makkelijker om je te conformeren, dan je er tegen af te zetten.

Maar het is een professionaliteit van middelmatigheid, één van stilstand of schijnbare progressie. Met die zakelijke professionaliteit win je misschien wel wat opdrachten en verdien je ook wel wat geld. En je vindt ook wel mensen die willen werken in zo’n organisatie, omdat je nou eenmaal iets moet doen om je centjes te verdienen en in organisaties waar middelmatigheid beloond wordt en presteren niet gebruikelijk is, kan je uitstekend je tijd verbranden om in je levensonderhoud te voorzien.

Maar het slachtoffer is de vreugde. De lol. De voldoening. De verbazing. De verwondering. Het enthousiasme. De passie. De trots van het presteren. De opwinding van het onbekende. De voldoening van de overwinning. Eigenlijk alles waar je hart sneller van gaat kloppen. En als iets het werk waard maakt en je motiveert om te presteren, dan zijn het juist deze dingen.

Je buik vertelt je dat je goed zit en je hart vertelt je dat je het goed doet. Je gaat weer leven als je daarnaar luistert.

Meer inspiratie nodig? Kijk dan hier:

{ 1 comment… read it below or add one }

1 karin r. November 13, 2009 at 14:16

een blog naar m’n hart! check: http://www.met-k.com/2009/11/13/spreek-uit-wat-je-wilt-en-je-werkt-er-naartoe/

we willen graag een open, toegankelijke werkplek. voor interactie, ongedwongenheid, (waar je ook foutjes maken kan), kunt netwerken, presentaties kunt geven, kunt vergaderen maar ook kunt kletsen, met koffie. vrijheid, toegankelijkheid, nieuwe werken.

Reply

Leave a Comment

{ 1 trackback }

Previous post:

Next post: