Afgelopen week heb ik deelgenomen aan een bijzonder congres in de Caballero Fabriek in Den Haag. Dit congres, met de titel Community of Talents, was geïnspireerd door een toespraak van minister van Economische Zaken Maria van der Hoeven over open innovation en georganiseerd door vrijwilligers van de LinkedIn groep Innovatie 2.0. Zonder budget wel te verstaan.
In haar toespraak roept de minister op om het concept van open innovation en de bijbehorende waarden als land te omarmen en van Nederland een waar community of talents te maken. Ze roept op om innovatie en het inzetten van creativiteit de standaard te maken voor bedrijven, non-profit organisaties, individuen, universiteiten, hogescholen en andere overheidsinstellingen. Het ministerie van Economische Zaken ziet hier een rol voor zichzelf weggelegd. Een van de eerste stappen die het ministerie heeft genomen is gebruik te maken van het concept van crowdsourcen om een drietal discussies te starten via internet over beleidszaken.
Persoonlijk zie ik overigens een groot gat tussen de wensgedachte van het ministerie en de werkelijkheid zoals de overheid overwegend laat zien. Innovatie is een noodzakelijkheid voor bedrijven om op lange termijn te overleven, zonder innovatieve activiteiten in een organisatie is er geen blijvend concurrentievoordeel te behalen of te behouden. Kenmerkend is dat voor innovaties dat de dingen heel anders gedaan moeten worden dan gebruikelijk. Voor grote organisaties is dit een uitdaging, want het doorbreken van bestaande structuren vraagt veel energie. Daarom zie je dat veel innovaties vorm krijgen in kleine bedrijven.
En deze bedrijven worden door de overheid vaak buiten de deur gehouden middels het inkoopbeleid en de regels voor Europese aanbesteding. En daarbij komt dat de overheid zich vaak gevoelig heeft getoond voor de lobby van grote bedrijven die ter bescherming van hun bestaande business innovators de pas af willen snijden via wet- en regelgeving. Het is mooi als de overheid een voorbeeldrol wil spelen, door innovatie te belonen in het inkoopbeleid, maar de beste manier om innovatie te stimuleren is door het wegnemen van obstakels. Geen onnodige regels en belemmeringen opwerpen, maar wel No-Go gebieden definiëren waar we maatschappelijk geen innovaties hoeven te zien. Ik denk dan aan innovaties met een schadelijk (bij-)effect op het milieu of op woonomstandigheden bijvoorbeeld. Maar terug naar het congres.
Small Fires
De oproep is dus om van Nederland een community of talents te maken. Dit is uiteraard niet te regelen via wetten, je kan het mensen niet opleggen, je zult mensen moeten inspireren en kennis laten maken met een nieuw waardepatroon. De manier om dit te doen is door Small Fires, kleinschalige evenementen te organiseren waar mensen kunnen zien dat dit nieuwe waardepatroon werkt en succesvol is en waar ze zelf kennis kunnen maken met deze houding door deel te nemen. Small fires om de vonk over te brengen.
Ook al was dit voor het congres Community of Talents niet de hoofddoelstelling – op de site kon de doelstelling van de bijeenkomst niet vinden – dit is wel wat het voor elkaar heeft gekregen. Mensen hebben kennis gemaakt met de Caballero Fabriek als een locatie waar innovatie de ruimte krijgt, gefaciliteerd door de gemeente Den Haag. Mensen hebben kennis gemaakt met het fenomeen dat naast universiteiten nu ook de hogescholen kenniscentra aan het opzetten zijn en hiermee aansluiting zoeken bij het bedrijfsleven. Mensen hebben kennis gemaakt met de trends in voedselproblematiek en bijbehorende innovatie en de potentieel nadelige gevolgen hiervan. Mensen zijn bewust geworden van de omvang van en de trends in de dienstensector en hoe innovatie en zelfs Service Design hier een rol in kunnen spelen. En bovenal mensen hebben andere mensen leren kennen en gezamenlijke interesses ontdekt. Innovatie die je bovenal samen namelijk.
In de reacties op het verslag op Marketing Facts door Stephan Verveen van vandaag zie je de roep om resultaten. Zijn er meetbare resultaten? Nee, maar dat was ook de opzet van de dag in mijn beleving niet. Het was geen vergadering, maar een congres net zoals de Nationale Marketingdag van 2 weken geleden een congres was. Daar is de vraag om resultaten ook geen terechte vraag, het gaat om delen van kennis, nieuwe contacten opdoen en nieuwe business vinden. Het Community of Talents congres van 1 juli was een small fire om een community of talents te creëren en hen verder aan te sporen om te innoveren. Als een congres dit bereikt en dit waardepatroon als nieuw inzicht bij mensen kan laten ontstaan, dan is er een proces van verandering in gang gezet.
Stephan schrijft dat veel deelnemers het hebben over “de volgende keer” als ze over het evenement praten en dat is mooi. Je hebt namelijk wel veel small fires nodig om deze verandering op grote schaal voet aan de grond te laten krijgen. De volgende keer moet niet groter en massaler zijn in mijn beleving, maar weer klein en gevarieerd.
{ 1 trackback }