Met muziek een andere beleving van de realiteit ervaren

by Lodewijk van den Broek on 06/10/2009

in Creatieve technieken,Persoonlijke groei

In films wordt muziek gebruikt als een belangrijke factor om de sfeer te bepalen en om emoties op te wekken. Eigenlijk is het de combinatie van beeld en muziek die samenwerken om dat te bewerkstelligen, waarbij de muziek de bedoelde sfeer ondersteunt en versterkt.

In de realiteit hebben we geen achtergrondmuziek, alleen de ervaring van de realiteit zelf. Toch kunnen we door bewust gebruik te maken van muziek onze ervaring van de realiteit veranderen. Zet een goede koptelefoon op en de muziek redelijk hard en je sluit de geluiden van de buitenwereld uit en vervangt deze door muziek. De combinatie van wat je ziet en voelt wordt nu aangevuld door de muziek. En die verandert de wijze waarop je de realiteit ervaart!

Door dat als oefening te doen kan je nieuwe ervaringen opdoen, inspiratie vinden voor verhalen, nieuwe inzichten opdoen over jezelf en je opent de mogelijkheid voor onverwachte uitspattingen van je fantasie.

Hierbij twee oefeningen die ik de afgelopen tijd zelf heb ondergaan.

Terugkeer naar …

Dit is een situatie die ik zelf ervaren heb deze week. Lees hem door, zet de muziek op, sluit je ogen en leef je in.

Je zit in de intercity naar Utrecht. Zwijgend staar je naar buiten en je ziet de wereld achterwaarts aan je voorbijgaan. De wereld ziet er typisch Nederlands uit, grijs en regenachtig. Op de koptelefoon klinkt Sorry van Kyteman, zoals het opgenomen is tijdens LowLands.

Op het moment dat de strijkers inzetten in de muziek, klinkt de hoofdconducteur over de intercom: “Over enkele ogenblikken rijden we station Utrecht Centraal binnen. Deze trein rijdt verder als intercity…”, maar de rest van de boodschap wordt overstemd door de melodische klimax van de muziek. Je voelt de emotie van de muziek via je ruggengraat omhoog kruipen naar de achterkant van je hoofd.

En terwijl de wereld nog altijd langzaam achterwaarts aan je voorbijgaat, denk je aan de reden waarom je naar Utrecht gaat. Over een paar ogenblikken is het zover…

En … waarom ga je naar Utrecht?
Kwam er een beeld opzetten?
Schrijf het eens op en deel het met ons in de reacties (als je daar zin in hebt). *1)

In the tunnel of …

Deze oefening kan je in het echt doen. Als je een uurtje de tijd hebt tijdens de ochtendspits kan je een hele cyclus doorlopen.

Je loopt door een voetgangerstunnel. Het is er druk. De mensen hebben haast en lopen kris kras door elkaar zonder oog voor elkaar te hebben. Ieder heeft een eigen doel en is met zijn gedachten niet bij het moment, maar bij de bestemming, een tijdstip in de nabije toekomst. Je ziet aan de manier van bewegen dat hun lichaam de gedachten proberen in te halen. Ook jij hebt een bestemming, maar je besluit om in het moment te zijn en de omgeving waar te nemen. Je bent in de tunnel, tussen de mensen, bewust van wat daar gebeurt.

Kan je je de situatie voorstellen? Nu mag jij de regisseur spelen en de muziek uitzoeken die de hoofdpersoon op zijn koptelefoon hoort.

Welk gevoel en wel beeld leveren de volgende nummers op?

Dit is een mooie oefening om bewust te doen.

  1. Zoek die plek op *2)
  2. zet je koptelefoon op
  3. start de juiste muziek
  4. ervaar je omgeving bewust
  5. laat je fantasie de ruimte
  6. veel plezier!

*1) Mijn beeld was dat ik terug ging naar de plaats waar ik opgegroeid was en dat dat een terugkeer die gepaard ging met verlies. Verlies van een dierbaar iemand, of verlies van de onschuld van die plaats, of een verlies elders waardoor ik terug moest komen naar mijn basis. (FYI: ik ben niet in Utrecht geboren of opgegroeid en ik was onderweg naar de hogeschool).

*2) Veel treinstations hebben dit karakter. Station Eindhoven bijvoorbeeld is zelf een tunnel, Utrecht CS heeft tunnels onder het spoor waar je dit kan ervaren. Maar elke plek tijdens de ochtendspits waar veel forenzen lopen is een goede plek om deze oefening uit te voeren.

Meer inspiratie nodig? Kijk dan hier:

{ 1 comment… read it below or add one }

1 ccknars October 7, 2009 at 23:41

Wat een leuke blog, brengt herinneringen boven! Toen ik studeerde maakte ik regelmatig tijd om met een discman en een leeg schetsboek de trein in te stappen, op zoek naar ervaringen / beelden. En die kwamen er, zeker met de twee punten die jij beschrijft: de ervaring van synchroniciteit (of iets wat er in ieder geval heel veel van weg heeft) en het creëren van een documentaire met je eigen soundtrack :-)

Reply

Leave a Comment

Previous post:

Next post: