Zet me onder druk om iets origineels te bedenken en ik klap dicht. Gelukkig zit in mijn hoofd een bijzonder apparaat, dat mij bij staat in tijden van ideeënschaarste.
Enkele minuten nadat ik Remco had laten weten dat ik een gastblog zou schrijven voor De Inspiratiekamer, spuide hij zijn enthousiasme daarover al op Twitter. Tja, nu moest ik wel!
Gelukkig had ik al wel een onderwerp bedacht voor dit gastblog, namelijk creativiteit op commando. Wat ik daarover kwijt wilde, is dat mij dat doorgaans niet lukt. Ik vind het vreselijk om in een vergaderkamertje opgesloten te zitten om à la minute originele ideeën te lanceren. Of nog erger: familieleden en bekenden die automatisch naar jou kijken als er iets creatiefs bedacht moet worden. Ze rekenen erop dat je meteen een geniaal idee paraat hebt. Dat soort momenten vrees ik, want dan valt in mijn hoofd een deksel met een donderende klap dicht.
Toch is dat gek. Meerdere malen per week schrijf ik stukjes voor mijn weblogs Ideeënmaker en Verhaallijnen, waarbij ik mijn lezers allerlei ideeën aan de hand doe over creativiteit en het schrijven van waargebeurde verhalen. Eigenlijk zit mijn hoofd de hele dag vol met ideeën. Een deel daarvan kan ik gelukkig op mijn blogs kwijt, maar er blijven er nog een heleboel over om te bewaren voor later. Ik ben een soort eekhoorn, die een wintervoorraad ideeën aanlegt.
Nu heb ik wel een manier ontwikkeld, die de ideeënaanvoer op gang houdt. Of eigenlijk is het meer een vorm van aandacht geven. Ik heb namelijk een radar in mijn hoofd zitten. Bij allerlei dingen die ik lees, zie of hoor, speurt hij alert naar aanknopingspunten. Hé, dat is iets leuks, signaleert hij. Kun je daar nog meer mee? En plop, weer een ideetje erbij.
Die radar heeft zich in mijn hoofd genesteld toen ik twintig jaar geleden begon als journalist. Ik belandde in een redactielokaaltje in een plattelandsgebied, waar vrijwel niets te beleven was. We moesten vaak alles uit de kast trekken om het ‘nieuws’ op te sporen. Een eenvoudige gebeurtenis kon op deze manier zomaar uitdijen tot opening van het streekkatern. Dat had ik allemaal aan de radar te danken, die allerlei onderwerpen doorlichtte op de vraag: ”Zit hier een verhaal in?”
Nu zorgt de radar ervoor dat er genoeg ideeën zijn voor mijn blogs en andere activiteiten. Hij scant over mijn schouder mee als ik internet afstruin of als ik boeken aan het lezen ben. Hij luistert mee als ik met iemand in gesprek ben. Hij kijkt ook goed om zich heen en speurt naar trends op het gebied van creativiteit, psychologie en verhalen. Inspiratie ontstaat nooit zomaar uit het niets.
De oogst bestaat soms alleen maar ruw materiaal. Losse ingevingen staan jarenlang verweesd in mijn notitieboekje, wachtend op betere tijden. Anderen maken me meteen warm en vragen om directe uitvoering. Of ik kan ze gebruiken als er met een deadline in zicht een nieuwe invalshoek nodig is.
Maar een idee leveren op commando? Zomaar spontaan uit het niets? Nee, zonder hulp van mijn apparaatje lukt dat echt niet.
Sigrid van Iersel
Dit is een gastblog van Sigrid van Iersel. Sigrid werkt als journalist en schrijft via haar bedrijf Verhaallijnen levensverhalen voor mensen die hun levensverhaal boekvorm willen vastleggen. Ook is ze actief als blogger op het weblog Ideeënmaker IDenmaker.blogspot. Hier geeft ze tips en inspiratie om je persoonlijke creativiteit te vergroten. “Mijn doel is om mensen te laten ontdekken hoeveel mogelijkheden tot creativiteit ze in zich hebben. Het gaat namelijk vaak om eenvoudige dingen, zoals jezelf toestaan nieuwe dingen te ontdekken.”
Blogs van Sigrid:IDenmaker & verhaallijnen
Twitter:@SigridvanIersel
Linkedin: Sigrid van Iersel
{ 1 comment… read it below or add one }
Prachtig! Zo zie je maar hoe een redactielokaaltje in een plattelandsgebied, waar vrijwel niets te beleven was, de perfecte stimulans blijkt te zijn om zo’n radargevoel te ontwikkelen!