Ik herinner me nog goed dat ik in het jaar 2000 in een huis in de Ardennen zat. De eerste “Ardennen-sessie” met mijn Ormit-pool. Het was de eerste van een hele reeks trainingen die ik gedurende het 2 jarige traineeship van Ormit zou gaan volgen, maar al snel werd duidelijk dat deze eerste training vooral een kennismakingsbijeenkomst was met een licht educatief tintje. Dag 1 een klein testje invullen, het ging over Belbin teamrollen. De uitkomst daarvan weet ik niet precies meer, op één score na. 
Mijn score voor “Plant” was nul punten. De trainer keek naar mijn scores en wees die nul aan en zei: “Dus je bent niet zo creatief Lodewijk?”, waarop ik antwoordde: “Nee, inderdaad.”
Lange tijd heb ik namelijk creatief en origineel als synoniemen voor elkaar gezien. En originele ideeën bedenken, daar was ik geen ster in. Ik had iets nodig als startpunt en van daaruit kon ik er meer van maken. Ik vergeleek dat vaak met het zaaien van planten. Voor de zaden moest je niet bij mij zijn, maar ik kon er wel erg goede en mooie planten van maken (en dan geen plant zijn… grappige paradox niet waar?).
De lat te hoog
Achteraf gezien legde ik de lat gewoon te hoog. Mijn beeld van creatief zijn was dat je in staat was om Nieuwe Dingen (met hoofdletters) te verzinnen, “New to the World” zelfs. Nieuwe producten, nieuwe liedjes, nieuwe afbeeldingen, nieuwe diensten, nieuwe inzichten etc. En de écht creatieve mens had dit als een gave en ging het bedenken van originele dingen heel makkelijk af. Ja, leef dan maar eens op naar je eigen verwachtingen! Mijn zelfbeeld was dus dat ik niet creatief was…
Wat zat ik er naast! Creatief en origineel zijn namelijk geen synoniemen van elkaar. En waarom moet origineel persé “New to the World” zijn? Nergens voor nodig! Bestaande concepten in een andere context leveren ook originele en creatieve producten en diensten op. En waarom moet het zonder moeite gaan? Nergens voor nodig! Veel van de creatieven beschrijven hun eigen creatieproces als een worsteling, als een tergend en uitputtend proces, dat tegelijkertijd wel het meest voldoende proces is dat ze kennen.
Nieuw zelfbeeld, ander resultaat
In de loop van de jaren heb ik mijn beeld wel bijgesteld, hoewel het verwoorden van dit inzicht pas heel recent is gebeurd. Als ik nu die test zou invullen zou er een totaal andere score uitkomen. Ik heb nu immers een ander zelfbeeld. En die korte vragenlijsten geven uiteindelijk alleen maar een reflectie op je zelfbeeld, gefilterd door een methode, denkwijze of theorie.
Mijn antwoord op de vraag van de trainer had dus niet moeten zijn: “Nee, inderdaad.”, maar “Ja… interessant he? Dat is hoe ik mezelf zie.”. Maar dat is ook weer een inzicht dat ik nu heb en waar ik toen nog niet klaar voor was.
En trouwens…een goede trainer had zijn vraag open gesteld, in plaats van gesloten en suggestief…
Foto gemaakt door Just chaos
