De Inspiratiekamer » Managen van ideeën

6 manieren om je ideëen niet te laten… verdwijnen

Remco Langeler — Sat, 15 Oct 2011 22:00:10 +0000

Ideeën, ideeën, ideeën…

Bijna alle mensen lopen met ideeën rond. Veel mensen denken in mogelijkheden en kansen, kunnen on-logische verbanden leggen en daardoor nieuwe inzichten naar boven laten ‘poppen’. Zij verzinnen ideeën om nieuwe dingen te doen, zaken anders aan te pakken, beter, goedkoper of passend bij de trends & ontwikkelingen. Mensen met ideeën vind je overal: Van de wilde creatieve denker die vooral marktgerichte initiatieven ontplooid tot de ander die meer de uitdaging aangaat om kritische processen te innoveren.

Het is echter vaak niet zo makkelijk om ook daadwerkelijk je ideeën werkelijkheid te laten worden. Een idee is één, maar het realiseren is twee. Daar bewust van zijn, hier anders tegenaan kijken en zaken iets anders aanpakken kan al snel helpen. Met de onderstaande punten doe ik daar een aanzet voor.

Wat kan je doen om je ideeën realiteit te maken?

1. Betrek anderen bij je idee.

Om een idee te realiseren heb je anderen nodig. Jij hebt je doel, maar om dat te bereiken, zul je veelal anderen nodig hebben om die te bereiken. Als de organisatie je de ruimte, geld, tijd of ruggesteun niet geeft om met je idee aan de slag te gaan, krijg je deze normaal gesproken niet gerealiseerd.

Je zal dus veel energie moeten steken in anderen om ze mee te krijgen. De zogenaamde ‘change matrix’ kan je hierbij helpen. Hierin zet je voor jezelf op een rij wie de beslissers zijn, wie de ambassadeurs zijn die je nodig hebt, wie de informele leiders zijn met veel invloed, wie meer uitvoerend betrokken zullen gaan worden, etc.. Bedenk dan wat je moet doen om al deze mensen, op een bij hun passende manier, te vertellen over je idee. Voor iedereen kan dit op een andere manier zijn.

Het is dus belangrijk dat je veel aandacht besteed aan je netwerk. Hiermee kan je draagvlak bevorderen en je invloed vergroten. Dat je daarbij authentiek blijft is misschien wel het belangrijkste. Je timing en manier van communiceren kan je echter wel aanpassen aan de verschillende ’stakeholders rondom’ je idee.

2. Hou er rekening mee dat jouw idee op het moment (nog) niet aansluit bij referentiekader van de ander.

Iedereen heeft zijn eigen referentiekader, zijn eigen ‘beeld’ van de werkelijkheid. Het kan daarom goed dat jouw idee daar niet bij aansluit. Ook kan het zijn dat anderen eigen ideëen hebben en daardoor niet open staan voor ideëen van anderen, die van jou bijvoorbeeld. Er is dan meer nodig om anderen mee te krijgen, te overtuigen of jouw idee te gaan ondersteunen. Je hebt ze immers wel nodig (zie vorige punt)!

Wat helpt is om veel vragen te stellen (‘De kracht van vragen stellen’) en daardoor te achterhalen waar anderen aan denken, wat zij belangrijk vinden en hun ideeën te laten vertellen. Jij kan daarna proberen daarbij aan te sluiten en zodoende in ieder geval te bereiken dat ze beter naar je luisteren en meer ‘open’ staan voor jouw verhaal.

Timing is belangrijk. Niet alleen de timing in een gesprek, zoals hierboven besproken, maar ook de timing van wanneer je dat gesprek voert. Een beetje je ‘politieke’ gevoel ontwikkelen, kan al gauw veel helpen.

3. Laat je door de zogenaamde ’ideakillers’ niet demotiveren.

Anderen reageren vaak sceptisch op een idee of doen je idee af met woorden als: “Mooi bedacht, maar hier hebben we geen tijd voor”, “Hebben we al vaker geprobeerd”, “We moeten ons op primair proces richten, daar past dit niet bij”, “Daar is nu geen geld voor”, etc, etc…

Je kent deze zogenaamde ‘ideakillers’ vast wel. Het gekke is dat jouw idee voor jou daardoor minder sterk kan gaan lijken als je eerst dacht. Je gaat hun als het ware een beetje geloven en geeft het op. Je idee verdwijnt uit je gedachten of gaat in ieder geval naar de achtergrond.

Hiervan bewust zijn, kan je helpen door te zetten. Veel mensen hebben nu eenmaal de neiging op dergelijke manieren te reageren. De zogenaamde ‘Ja, maar-mensen‘. Die zijn er altijd! Dat is een gegeven waar je niet van hoeft te schrikken of van terug te deinzen. Laat het je juist motiveren om ze mee te krijgen met je idee. Probeer ze in een andere modus te krijgen. Probeer eerst aan te sluiten bij hun behoeften, bijvoorbeeld die van de drang naar zekerheden, of bij hun angsten, bijvoorbeeld die van de controle te verliezen.
Overigens komen deze behoeften en angsten vaak natuurlijk helemaal niet in gevaar en gooit jouw idee helemaal niet zo veel overhoop als men jou laat denken door de hele rits aan ‘ideakillers’ die er zijn..

4. 80% is ook genoeg om het klaar te laten zijn voor het publiek. Zelfs 30%!

Ook kan je zelf de oorzaak zijn van het niet realiseren van je idee. Je komt niet (genoeg) in actie. Eén van de redenen hiervan kan zijn dat je steeds weer je ideëen aanpast en dat je vind dat ze nog niet voor publieke oren geschikt zijn.

Geloven in de basis van je idee is genoeg om je idee in de week te leggen bij anderen. 80 procent, of misschien wel minder is genoeg om bij anderen al een eerste ‘pitch’ te houden.
Ik vind dat je al bij 30% over je idee kan gaan praten bij veel verschillende ’stakeholders’ rondom je idee. Anderen kunnen immers waardevolle vragen stellen of aanvullingen en inzichten geven, waardoor het idee verder verrijkt zal worden. Het in jou hoofd alleen maar aan het idee werken, kan ervoor zorgen dat het nooit ‘af’ is.

Daarnaast kunnen anderen je door hun positieve reacties motiveren met je idee verder te gaan en gaan zij je wellicht helpen om bijvoorbeeld meer draagvlak in je omgeving te krijgen. Misschien zelfs wel bij mensen die je nodig hebt buiten je eigen invloedssfeer, waardoor de kans van realisatie groter wordt.

5. Hou het simpel, maak het niet te groot, waardoor je het basisidee ineens in de prullebak is verdwenen.

Wees je bewust dat eenvoudig te realiseren ideeën kunnen verdwijnen door ze steeds groter te maken. Je kan van het ene idee in het andere idee komen. Helemaal goed natuurlijk in de fase dat je dit toelaat en daardoor gaan je ideeën steeds beter passen bij de vraag of uitdaging waar je antwoord op geeft. Je moet echter wel en keer stoppen, keuzes maken en aan de slag. Wees je hiervan bewust! Je hebt namelijk de kans dat je hierdoor wellicht hele goede ideeën in de ‘prullenbak’ gooit, die misschien wel makkelijker te realiseren zijn als je het eenvoudig had gehouden.

6. Maak het één van je prioriteiten!

Andere prioriteiten beheersen vaak je dag, waardoor je je idee steeds minder aandacht geeft. Een idee is als een zaadje. Het klinkt cliché, maar wel waar. Je moet het met liefde verzorgen, aandacht geven, samen met anderen water gaan geven. Als je dat op een gegeven moment minder of niet meer doet, gaat het plantje slap hangen… je idee sterft of moet een zware winter of droge zomer overleven.

“Een idee realiseren is het onderzoeken en managen van je omgeving en je eigen gedragspatronen..”

Meer inspiratie nodig? Kijk dan hier:

De basis voor een meer innovatieve organisatie

Remco Langeler — Thu, 05 May 2011 13:39:52 +0000

In iedere organisatie werken mensen die sterk analytisch zijn ingesteld en anderen die veel meer creatief zijn. Als het aankomt op starten van nieuwe ontwikkelingen of op de eerste fase van een creatief of innovatieproces, dan is het meer creatief ingestelde type uiteraard meer in zijn element. Op het moment dat de ideeën daadwerkelijk naar de reële praktijk worden gebracht, dan komen de analytici meer aan hun trekken.

Het is belangrijk dat iedereen binnen de organisatie deze diversiteit bij elkaar herkent, erkent en respecteert. De effecten van iedereen ‘in hun element’ inzetten, zijn heel groot. Analytische medewerkers moeten leren om creatieve ideeën een kans te geven, zonder gelijk al kritiek te geven of bewijzen te willen zien of iets wel zal werken. Andersom, moeten creatieven inzien dat het belangrijk is om op een bepaald moment over te gaan tot implementatie en dan niet weer steeds met nieuwe ideeën te komen. Om op een bepaald moment iets te realiseren, moet je de stappen in het proces bewust met elkaar nemen en in elke fase de kracht van verschillende typen gebruiken.

Zaak dus voor het management om goed na te denken over de verschillende zichtbare, danwel onzichtbare innovatieprocessen. Daarin moet men zowel de creatieve als de analytische medewerkers wijzen op hun specifieke rol in de verschillende fasen van deze processen.

Verder vind ik dat het ook de verantwoordelijkheid van de professionele medewerkers zelf is om aan te geven dat zij in bepaalde fases meer of minder ingezet moet worden. Het management kan niet alles zien en weten en dient met name de professionele medewerker optimaal te faciliteren. Daarnaast is begrip tussen de creatieven en de meer logisch denkende medewerkers in een organisatie van essentieel belang om open te staan voor elkaars inbreng. Dat is de basis voor een meer innovatieve organisatie.Meer inspiratie nodig? Kijk dan hier:

25 belemmeringen voor een innovatieve cultuur

Remco Langeler — Thu, 06 Jan 2011 10:40:35 +0000

Het gaat te ver om te zeggen dat alle organisaties tegen dezelfde problemen oplopen in relatie tot innovatie. Wat we wel kunnen stellen is dat onderzoek aantoont dat er veel terugkerende thema’s en patronen in organisaties aanwezig zijn die innovatie belemmeren. Om een innovatieve cultuur te realiseren, is bewustwording van deze patronen natuurlijk één van de eerste stappen. Wij zetten hier 25 van deze patronen en aspecten op een rij om aan deze bewustwording bij te dragen:

Er mist een gemeenschappelijke visie en strategie en er zijn geen gemeenschappelijke doelen.’
Innovatie wordt niet door de hele organisatie gedragen en de betrokkenheid in de organisatie bij het innovatieproces is erg laag.
Er is in relatie tot innovatie geen duidelijk ‘eigenaarsschap’ in de verschillende lagen van de organisatie.
De prioriteiten veranderen constant, waardoor een duidelijke lijn en visie ontbreekt.
Er is een grote overheersende nadruk op het ‘Korte-termijn-denken’.
De focus is te veel op de interne processen gericht in plaats van op de externe klantbelangen.
Men is te veel gericht op de werkwijze die paste bij de successen uit het verleden in plaats van bezig te zijn met de uitdagingen van de toekomst en de manier van werken die daarbij past.
Er is weerstand tegen verandering en men kan maar moeilijk oude zaken, structuren en werkwijzen achter zich laten.
Politieke processen houden een status quo in stand om ieders belang te vertegenwoordigen.
Er is meer aandacht voor crisis-management dan voor crisis-preventie.
Er is te veel hiërarchie, waardoor er sprake is van ‘over-management’ ten aanzien van nieuwe ideeën. Te veel mensen moeten goedkeuring geven, waardoor ideeën door stroperige beslissingsprocessen hun kracht kunnen verliezen.
Er worden structureel te weinig middelen vrijgemaakt voor nieuwe ideeën.
Men doet onbewust de aanname dat activiteiten die bekritiseerd worden (en nieuwe ideeën worden dat altijd wel door deel van de mensen) , veelal activiteiten zijn met een groot risico.
De hoeveelheid ‘normaal’werk is gewoon te veel, waardoor er domweg te weinig tijd lijkt te zijn.
Er is sprake van risicomijdend gedrag en in de organisatiecultuur zit de aanname dat falen niet kan of mag.
Er is sprake van ´micro-management´: Management op details en strakke kaders, waardoor er te weinig ruimte is of lijkt te zijn om buiten de kaders te gaan.
‘Verslaving aan de linker hersenhelft’ en ‘Heiligheid van data’: Analytisch denken is altijd het overheersende principe.
Er zijn geen gebruiksvriendelijke Idee Management Processen in de organisatie aanwezig.
Het leren van fouten is geen gemeengoed in de organisatiecultuur.
Innovatie is geen vast onderdeel binnen de resultaatmetingen en evaluaties die gehouden worden.
Innovatie is vaak alleen voorbehouden aan R&D afdelingen (bij grotere organisaties) of één of enkele medewerkers (in kleine organisaties).
Er wordt te weinig specifieke tijd vrijgemaakt voor het onderzoeken van kansrichtingen en het ontwikkelen van nieuwe ideeën.
Er is in de organisatie te weinig kennis van toe te passen brainstormtechnieken.
Er zijn geen of weinig mensen in de organisatie die gedegen en professioneel creatieve processen (brainstorm en conceptontwikkeling) kunnen faciliteren.
Er wordt weinig of niet geïnvesteerd in specifieke training van medewerkers op het gebied van creativiteitsontwikkeling.

Meer inspiratie nodig? Kijk dan hier:

Geen pen hebben… waarom opschrijven van je ideeën zo belangrijk is.

Remco Langeler — Mon, 18 Oct 2010 05:05:30 +0000

Alle mensen zijn in wezen creatief, maar verwezenlijken niet alle creatieve mogelijkheden. De ideeën en goede invallen die je hebt verdwijnen vaak weer door te veel clichés, doodgekauwde zinnetjes en overbekende inzichten of doordat: je ze niet opschrijft…

Vind jij het ook lastig op van gedachten een zinnig geheel te maken? Laat staan je ideeën te vatten. Creativiteit wordt vaak in 4 woorden samengevat: “Eerst verzamelen, dan ordenen”. Het creatieve proces doorloopt immers in verschillende stadia altijd zelfde weg. Van: meer, meer, meer, naar: kiezen, samenpakken en verrijken. Waar mensen echter vaak tegenaan lopen bij de ‘verzamelfase’ is:

Het niet hebben van een pen! of is het:
Het niet gebruiken van een pen?

Bij geestelijke inspanning heb je nu eenmaal op een gegeven moment een pen nodig. De ideeën moeten op bepaald moment opgeschreven worden. Als je dat niet doet, verlies je normaal gesproken een deel van je gedachten en het overzicht.

Iedere gedachte creëert drie nieuwe…

Veel ideeën verdwijnen in een groot zwart gat en zeker als je bedenkt dat elke gedachte drie nieuwe oproept, weet je zeker dat er heel veel langsvliegt hup weg je ‘geest’ in. Niets mis mee natuurlijk, maar door dingen op te schrijven geef je je ideeën een ‘leven’.

Uitstel van je oordeel

Zoals je misschien al weet is één van de grondregels van creatief denken het ‘uitstellen van je oordeel’ over een bepaald idee. In de zogenaamde illuminatiefase, de fase dat we ideeën genereren, is kritiek op de ideeën uit den boze. Ieder idee kan je namelijk heel makkelijk de grond in boren en gelijk overbodig maken. Er is immers altijd wel wat aan te merken op een idee. Zijn we op een of andere manier heel vaak, heel goed in.

Het ‘oordelen over ideeën’ haalt vaak de energie naar beneden om nog verder ideeën te verzinnen over verder te gaan op de ideeën die er zijn. Om een of andere manier verdwijnt de lust om nieuwe ideeën te bedenken. Bedenk maar eens wat er gebeurd als een ander jouw idee gelijk kritisch bekijkt en snel met allemaal “Ja, maar’s…” komt. Je gaat dan niet echt overlopen van energie toch? En of je echt verder gaat met je ideeënstroom is de vraag… En als je zelf oordeelt over je ideeën stop je eigenlijk automatisch je ideeënstroom. Bedenk maar eens hoe vaak je jezelf hierdoor remt…

In een optimaal creatief proces is evalueren van je ideeën pas aan de orde in de selectiefase (of convergentiefase), het moment dat je keuzes gaat maken met welke ideeën je allemaal verder gaat en welke je verder gaat verrijken (verrijkingsfase).

Oordelen en iets niet opschrijven

Als een idee niet wordt opgeschreven, betekent dit eigenlijk dat er al een evaluatie plaatsvindt. Dat je eigenlijk al oordeelt over het idee. Te vroeg dus als je nog in ideeënfase zit. Je oordeel over een idee wordt dan immers niet uitgesteld. Het noteren van je ideeën is belangrijk, omdat een idee tot een volgend idee kan leiden en associatie gestimuleerd wordt. De hoeveelheid ideeën is in deze fase van het proces belangrijker dan de kwaliteit van de ideeën. Uitgangspunt hierbij is dat kwantiteit voor kwaliteit zorgt (‘Quantity breaths Quality’). Uit meer ideeën kan je immers meer goede ideeën halen dan uit minder ideeën…

Opschrijven dus!

Notitieboekjes aanschaffen en bij elke inval die je hebt bij wat je ziet, hoort, leest opschrijven wat het idee is. Al je ‘projecten’ benoemen waar je ideeën voor wilt en gedurende een bepaalde periode ideeën verzamelen. Maar ook dingen waar je nu wellicht nog niets mee kan, of al je ideeën voor nieuwe projecten, of ideeën voor anderen, etc.. Alles opschrijven of in mindmapperige vorm tekenen, maakt niet uit hoe, als je het maar opschrijft.

Dus notitieboekjes (moleskines) in de auto, in je binnenzak of gewoon dezelfde altijd bij je hebben. Het aardige van de boekjes die tegenwoordig op de markt zijn, zijn mogelijkheden om ook losse briefjes te bewaren. Voor mij een ware uitkomst, want ik maak overal kleine briefjes, memo’s van als ik mijn moleskine’s niet bij me heb. Inmiddels werk ik al aantal jaar met een aantal boekjes tegelijk, wat voor mij goed werkt. Het lijkt een gekke bezigheid, al je ideeën op te schrijven, maar het werkt wel. Het maakt je creatiever en laat je makkelijker en veel vaker doorassociëren.

Extra Tip: Schaf een pen met een lichtje erin aan, zo kan je ook ’s nachts makkelijk dat briljante idee opschrijven en weer verder slapen. (Extra voordeel hierbij is dat je niet ligt te woelen, doordat je je gedachten hebt opgeschreven. Dat maakt dat je vaak wel goed kan slapen).Meer inspiratie nodig? Kijk dan hier:

Hou het simpel!

Remco Langeler — Mon, 03 May 2010 19:08:54 +0000

Hoe meer en dieper je in het creatieve proces komt van produkt- en conceptontwikkeling, hoe makkelijker het is om daarin jezelf te verliezen en te ver door te gaan. Eén van de meest grote valkuilen is om steeds maar weer nieuwe mogelijkheden, functies en ‘toeters en bellen’ toe te voegen aan datgene wat je aan het ontwikkelen bent.

Als je in de fase zit van ideeën verzamelen is dit natuurlijk helemaal niet erg en juist de bedoeling. Je dwingt jezelf dan juist door te gaan en ‘doordraven’ zal je tot meer ideeën brengen. De focus op je centrale onderwerp of vraag blijft daarbij echter ook altijd belangrijk. Je probeert qua ideeënvorming jezelf uit je normale patronen te krijgen, maar maakt wel altijd een zogenaamde ‘Force to Fit’ naar je project en vraagstelling.

De ‘Zou-het-niet-leuk-zijn-als-Valkuil’

Los van deze fasen van divergentie en exploratie, is er bij een project vaak de neiging om elementen toe te voegen die minder te maken hebben met de centrale doelstelling van je project. “Zou het niet leuk zijn als dit ook…?” zeg je dan tegen jezelf en je haalt er meer dingen bij, waardoor de snelheid en focus weg is in relatie tot de centrale doelen en aspecten van je project.

De oorzaak van deze verleiding om meer dingen toe te voegen, komt vaak door de wens om voor een grotere groep mensen of potentiële ‘klanten’ (als het om een produkt of dienst gaat) aantrekkelijk te willen zijn. Je bent bijvoorbeeld bezig om een product te ontwikkelen, waarmee je het werk van een ZZP-er makkelijker kan maken. Er zal veel vraag naar komen verwacht je. Maar dan opeens krijg je het idee om een paar nieuwe elementen toe te voegen, waardoor je dienst ook voor managers in loondienst interessant kan zijn.

Goed idee, toch?
Nee, niet!

Er is een oud gezegde dat als je iedereen tevreden wilt stellen, je uiteindelijk niemand tevreden stelt. Hoe meer diffuus je produkt of dienst, hoe minder aantrekkelijk het zal worden voor je eerste oorspronkelijke doelgroep. Dat wil natuurlijk niet zeggen dat je, in het voorbeeld van hierboven, uiteindelijk niet ook een andere versie van je dienst voor managers kan ontwikkelen. Nee natuurlijk kan dat, alleen is het wijs om je in eerste instantie te blijven focussen op je eerste intenties van je project. In dit geval dus een nieuw product voor ZZP-ers.

De volgende drie vragen kunnen je op koers houden:

Wat is de primaire doelgroep voor mijn product of dienst?

Wat is het ENE grote voordeel van het product of de dienst voor de doelgroep?

Om dat ene voordeel te hebben, wat moet het product of de dienst dan hebben?

Dat je hierbij kijkt naar één voordeel heeft ook nog een ander gevolg: je zorgt er namelijk voor dat je niet te veel (zogenaamde) ‘voordelen’ toevoegt aan je product of dienst. Niet te veel beloven! Zoek dat ENE waar je doelgroep behoefte aan heeft en maak ze erop attent dat jouw product of service hen helpt bij het invullen van die behoefte.

Hoe meer je gespecialiseerd bent in wat je doet en hoe dieper en langer je met je project bezig bent, hoe waarschijnlijker het is dat dat je het ‘moeilijker’ maakt dan het hoeft te zijn. Bepaal dus je creatieve focus. Het gaat daarbij maar om drie woorden: HOU HET SIMPEL!Meer inspiratie nodig? Kijk dan hier:

Als je idee kritiek krijgt, hou je rustig en breng de waarheden wat dichter bij elkaar.

Remco Langeler — Tue, 19 Jan 2010 13:07:22 +0000

Als je een idee hebt en dit enthousiast deelt met anderen is er altijd wel iemand die op- of aanmerkingen heeft. Iemand die je idee van een andere kant bekijkt en zijn waarheid heeft. Iemand die snel zijn kritiek uit of je in ieder geval laat voelen dat je er nog maar eens beter over na moet denken.

“Ja, maar…” in plaats van “Ja, en…”

Negatieve energie jouw kant op…

De persoon gaat niet mee in je idee en helpt je niet te kijken wat er met jouw idee wellicht mogelijk is of wordt. Hij of zij gaat niet mee in je enthousiasme of helpt je je idee verder te brengen of er verder vorm aan te geven en… Men neemt niet jouw positieve energie over, maar stuurt juist een negatieve stroom jouw kant op…

De ‘maars’ die opkomen worden gelijk aan je kenbaar gemaakt. Men slikt de eerste reacties niet in, maar zegt gelijk wat er niet kan of waar je niet aan gedacht zou hebben. Men noemt andere ideeën die beter zouden zijn, negeert jouw enthousiasme over de noodzaak tot het veranderen en ondersteunt het genereren van nieuwe ideeën niet.

Waarheden van mensen liggen uit elkaar

Vind jij dit hierboven ook zo vervelend om te lezen? Al die negativiteit.. ik denk dat al mensen afgehaakt zijn bij dit artikel, want negativiteit geeft geen energie…

Maar het is zo alledaags en het gebeurt zo heel erg vaak. Zelfs zo veel dat het in veel bedrijfsculturen waarin dit gedrag normaal is het niemand opvalt. Teams waarbinnen een paar mensen door dit gedrag alle energie uit het proces kunnen trekken. Leidingevenden of collega’s die enthousiasme de grond in boren door te denken vanuit hun prioriteiten, budgetten en systemen. Dat gaat vaak ongemerkt. Een leidinggevende heeft dat vaak zelf niet door en zal verrast zijn als je hem of haar hiermee confronteert. Hij of zij zal het ook vaak niet geloven en juist denken dat de mensen veel ruimte krijgen.

Waarheden van mensen liggen zo vaak uit elkaar, de abstractheden, ervaringen en perspectieven zijn vaak anders, dat met elkaar meedenken erg lastig blijkt.

Dit beseffen kan je al voor veel frustratie behoeden en je wellicht zelfs de openingen geven om je ideeën anders te brengen. Meer afstemmen op de ander, zijn waarheid en perspectief.
De kans is groter dat de ander hierdoor een opener houding voor jouw ideeën krijgt. Hierdoor zal men veel meer geneigd zijn mee te denken en jouw ideeën helpen verder te ontwikkelen. De eerste onmogelijkheden die er voor de ander in lijken te zitten komen dan anders naar buiten. ‘De waarheden’ komen dichter bij elkaar.Meer inspiratie nodig? Kijk dan hier: