[gastblog door Stan Lenssen]

Als ik een boek lees, heb ik altijd een pen bij de hand. Ik klieder er lustig op los. Vette strepen hier en daar, opmerkingen tussen de regels. Ik maak de kantlijn onveilig, en paginahoekjes worden omgevouwen ezelsoren als er iets speciaals op een bladzijde staat. Nee, mijn tweedehandjes kan ik zelden nog bij De Slegte kwijt.

Er is één boek waar ik ophield met strepen en krassen. Dat is Writing Down the Bones van Natalie Goldberg (NL-uitgave: Schrijven vanuit je hart).
Waarom?

Omdat het zo leerzaam is. Ik had wel alles kunnen onderstrepen, dus ik ben ermee gestopt. Het is op mijn plank het enige boek dat ik zo bij De Slegte zou kunnen slijten. Maar ik weet zeker dat het er nooit zal belanden. Niet zolang ik schrijf.

Regels zitten schrijven in de weg

Er zijn boeken vol geschreven over schrijven. Barstensvol tips, gouden formules, schrijfstructuren en verhandelingen over taal en grammatica.

Wat die boeken doen, is schrijven in regels proberen te vatten. Dat is funest. Schrijven is een creatief proces. Als er één regel is die je toe moet passen, is het deze:

Vergeet alle regels!

Schrijven komt van binnenuit. Dat moet de lezer voelen. Het is het eerste en het allerbelangrijkste waar jij je op moet richten. Knoop dat goed in je oren. Zelfs al schrijf je zakelijk!

Als de lezer met je mee kan voelen, volgt hij ook jouw pad. Dan komt je boodschap over. En dat is wat je wilt, toch?

Natalie Goldberg kruipt in je huid

Natalie Goldberg schrijft niet over regels. Natalie Goldberg schrijft over de schrijver. Over jou en over mij dus. Over ons kloppende hart.

Als je Writing Down the Bones leest, krijg je iets speciaals mee. Natalie Goldberg kruipt bij jou binnen. Die gave heeft ze. Ze laat je ervaren welke mentale staat je nodig hebt om te kunnen schrijven. Ik kan je vertellen: Dat voelt warm. Ze geeft je zin in het schrijven. Ze maakt iets in je los, waardoor je bijna niet anders meer wilt dan schrijven. Schrijven voelt euforisch. Verdomde handig als je vaak schrijven moet.
Daarmee raakt ze in mijn visie het grootste probleem van de schrijver, of het nu een blogger, een essayist, een columnist of een journalist is.

Het grootste probleem van de schrijver

Het grootste probleem is de drempel overkomen. De start maken.

Bij de start houdt het voor de meeste “would be” schrijvers op. Het grote talmen en treuzelen begint meteen en blokkeert de boel. Dat geeft een aversie tegen schrijven. Zo voelt het als een ploeterende rotklus.  Geen mens die zo nog met plezier de pen pakt. Maar wat als je zou weten dat er na de start een grote beloning wacht? Een staat van gelukkig voelen?

Ik weet het, het begint te zweven. Maar toch, zo kan het zijn, schrijven: Je gelukkig voelen. En Natalie Goldberg leert je dat. Dan is het grootste probleem toch getackeld? Dan worden toestenbord, pen en papier onweerstaanbare magneten.

Het leven van de schrijver

Ik zei het al: Natalie Goldberg schrijft over jou en mij als schrijver.

Ze heeft het in Schrijven vanuit je hart over hoe wij in het leven kunnen staan. Over hoe wij ons open kunnen stellen voor wat anderen ervaren, en hoe we de dingen om ons heen kunnen zien en voelen met ons hart. Dat heb je nodig als je schrijft. Een open hart is onontbeerlijk. Om vervolgens vanuit dat hart te gaan schrijven. Daar wordt je gelukkig van.

Writing Down the Bones leert je geen regels. Het leert je hoe je naar de wereld kunt kijken, zodat die wereld een plek van inspiratie wordt. Het geeft je het oog van de schrijver.

Dit is een gastblog van Stan Lenssen. Dit artikel is ook op het blog van Stan te vinden en met zijn toestemming overgenomen in DeInspiratiekamer.
Stan leert mensen hoe zij ’succes kunnen plannen’. Via zijn website kan je onder andere 5 emails aanvragen die je motiveren en op koers zetten. Stan blogt voor vrije werkers.

Blog van Stan: SayEbusiness
Twitter:@StanLenssen
Linkedin: Stan Lenssen

Meer inspiratie nodig? Kijk dan hier:

• Freewriting
• Plastic Hema dozen, ruimte maken.
• Productief Denken
• Focus creëert je realiteit en creativiteit
• Beleef de schoonheid van de fouten die je maakt.

[Gastblog door: Sigrid van Iersel]

Mindmapping is een handige techniek om breinvriendelijk te ordenen en nieuwe ideeën te krijgen. Maar hoe kom je nou echt tot het maken van mindmaps?

De beginselen van het mindmappen kende ik wel, maar ik gebruikte deze veel geroemde techniek zelf bijna nooit. Waarom? Ik denk er nooit aan. Daarom was ik benieuwd naar de workshop mindmappen, die Jet Sebus onlangs gaf. Jet herkende mijn aarzeling meteen. “Het is een andere manier van denken, die je jezelf moet toestaan”, zei ze. “Je moet jezelf de ruimte geven om dit te leren.”

Jet liet ons eerst oefenen met een mindmap over een bekend vraagstuk. Ik maakte een mindmap over een feest, dat ik onlangs georganiseerd heb. Alle elementen – gasten, locatie, aankleding – had ik al eerder uitgedacht, dus die kwamen gemakkelijk op het vel papier. Al mindmappend kwam ik echter vanzelf op veel meer ideeën voor hapjes en versiering. Verdorie, dat had ik eerder moeten doen!

Ga kriskras te werk, gewoon zoals je brein je ingeeft.

Daarna maakten we een mindmap over een persoonlijke uitdaging/probleem, waar we een antwoord op zochten. Ik boog me over de vraag hoe ik meer afwisseling kan aanbrengen in mijn werkdag, aangezien ik veel uren achter de computer doorbreng. Daar had ik al vaak over nagedacht, maar door het maken van een mindmap ontdekte ik dat er veel meer oplossingsrichtingen ontstonden. En nu ontdekte ik ook de waarde van tekenen en kleurgebruik. Door nadenken af te wisselen met het ogenschijnlijk nutteloze inkleuren van een denkwolkje ontstonden vanzelf nieuwe ideeën.

Wees lief voor beide hersenhelften. Gebruik logica en fantasie. Met alleen tekst doe je je rechterhersenhelft te kort.

Tot slot vroeg Jet ons een mindmap te tekenen over onze ervaringen bij deze workshop. Deze mindmap mochten we twee aan twee maken, zonder te overleggen. Een pure visuele mindmap als evaluatie dus. Dat lukt nooit, dacht ik vertwijfeld. Tekeningetjes maken vind ik al lastig, laat staan dat ik er ook nog een beoordeling mee kan geven. Maar wonderwel begreep mijn tekenpartner uitstekend wat ik getekend had en vulde zij het met eigen vondsten aan.

Een mindmap is een dialoog tussen jou en het papier. Je kunt dus altijd verder werken aan een mindmap als je nieuwe ideeën krijgt. Neem er dus de tijd voor.

Het was inspirerend om te ontdekken wat een mindmap allemaal kan opleveren: ordening, inspiratie en nieuwe gedachtesprongen. Je ziet ook sneller waar nog iets ontbreekt. Volgens Jet is dit nog maar het begin als je eenmaal deze techniek onder de knie hebt. Maak daarom drie maanden lang iedere dag een mindmap, adviseerde ze. Bijvoorbeeld als je je verveelt of als je opziet tegen een vervelende klus.

Gebruik zowel je fantasie als je nieuwsgierigheid. Een mindmap is een ontdekkingstocht.

Er was nog één puntje waar wij mee zaten. Het maken van tekeningetjes bij mindmaps blijven we lastig vinden. Eén van de andere deelnemers had daar een leuke oplossing voor. Zoek plaatjes voor veelgebruikte begrippen en kopieer die in miniformaat. Plak die op je mindmap. Of koop ministickertjes die je er zo bij kunt plakken. Ook handig!

Verder lezen:
Hoe maak ik een Mindmap?

Dit is een gastblog van Sigrid van Iersel. Sigrid is onder andere actief als blogger voor Ideeënmaker waar dit artikel ook is verschenen. Over haar doel zegt ze zelf: “Mijn doel is om mensen te laten ontdekken hoeveel mogelijkheden tot creativiteit ze in zich hebben. Het gaat namelijk vaak om eenvoudige dingen, zoals jezelf toestaan nieuwe dingen te ontdekken.” In het najaar van 2010 kwam har laatste boek uit: ‘Lenig Denken’

Blogs van Sigrid:IDenmaker & verhaallijnen
Twitter:@SigridvanIersel
Linkedin: Sigrid van Iersel

Wij verzorgen vanuit DeInspiratiekamer, i.s.m. ervaren Mindmaptrainers, inhouse workshops Mindmapping. Meer weten: Neem contact op met ons.Meer inspiratie nodig? Kijk dan hier:

• De ideeënradar
• Geef je idee een naam
• Steek je geestelijke energie in het nieuwe en onbekende
• Inspiratie zoek je niet – Inspiratie vindt jou
• Wildvreemde tijdschriften

[Gastblog van Sjra Puts]

In het boek Think Better, beschrijft Tim Hurson de oorsprong van blokkades voor creatief denken aan de hand van een aantal analogieën uit de natuur.

We zijn van nature, in onze reacties, in basis vergelijkbaar met een aantal gewoontes die dieren kenmerken. Zo gaat de aap vaak van de ene opwinding naar de andere. Hij heeft nauwelijks het ene ontdekt of hij verliest zijn spanningsboog weer om naar het andere te vliegen. Mensen die echte ideators zijn (ideeënbedenkers) kenmerkt dat gedrag ook vaak. Boeddhistische meditators noemen dat de ‘monkey mind’. Het komt overeen met als u een boek leest en op de volgende pagina weer terug gaat naar de vorige omdat u niet meer weet wat u gelezen hebt. Je brein heeft de neiging om je te verwijderen van de plaats waar je op dat moment bezig bent.

Het zogenaamde ‘Gatorbrain’ is ook een interessante observatie en vergelijking, die wellicht ook voor u herkenbaar is.
Ons brein is op te delen in drie onderdelen waarvan de cerebrale cortex de grootste is. Met dit mens-eigen gedeelte doen we erg veel. We denken ermee.
Het limbsiche syteem reageert en creëert een emotie op sensorische input (angst, woede, aantrekkelijkheid) en tenslotte de hersenstam, die Hurson dan de ‘Gatorbrain’ noemt.
Van nature reageert een reptiel instinctief op vijf verschillende manieren op het moment dat hij geconfronteerd wordt met een onverwachte situatie (vergelijk dit met het horen van een nieuw idee!). Hij vecht, vlucht, bevriest, vreet of, indien het de andere sexe betreft paart hij. Onze eerste impulsieve reactie als mens bij de confrontatie met iets onverwachts is vaak gelijk. Denkt u zich de volgende situatie eens in: u heeft haast en staat om vijf voor zes aan de snelkassa van de supermarkt waar je maximaal maar tien producten in je mandje behoort te hebben. Voor u staat iemand die, op zijn dooie gemak, tenminste 25 producten op de kassa van de caissière begint uit te stallen. Bedenk eens wat uw absoluut primaire reactie zou zijn in dat geval. In de meeste gevallen zult u wellicht zeggen dat u er niets aan zou doen. U beschrijft echter dan het moment dat onze “gatorbrain” ruimte heeft gemaakt voor een reactie gevormd in het limbische gedeelte. Uiteindelijk zorgt ons verstand ervoor dat we (in de meeste gevallen…) adequaat, dan wel niet reageren .

Een olifant wordt als hij jong is vastgebonden aan een stevige paal met een ketting aan zijn poot. Als de olifant ouder is zal hij nog slechts worden vastgemaakt met een dun henneptouw aan een simpele stok in de grond. De olifant herinnert zich echter dat hij vroeger, toen hij nog aan de ketting zat pijn had als hij probeerde te bewegen. Dat patroon belet de olifant om ook nu een beweging te maken.

Belemmeringen door onze hersenen 

Bij het bedenken van ideeën worden we in meer of mindere mate belet door die blokkades zoals hierboven omschreven. We worden afgeleid om te focussen op het bestaande probleem en zweven al weer door naar de volgende realiteit of we reageren primair op een nieuw idee door het meteen af te schieten. Niet in de laatste plaats houden we vast aan patronen zoals we die in onze eigen geschiedenis hebben geleerd. De beproefde methodes zijn in onze ogen vaak onomkeerbaar. In trainingen en creatieve denksessies laten we u steeds weer zien dat de verrassing zit in het loslaten van alle apen, olifanten en reptielen in uw brein. Onze creatieve intelligentie is het grootste goed dat we bezitten om nieuwigheid te zoeken en te vinden! Een aardige quote in dit verband: “Als je loslaat heb je twee handen vrij”.

Dit is een gastblog van Sjra Puts. Sjra is gespecialiseerd in CPS en hebben wij leren kennen als een enthousiaste bepleiter van creativiteit in alle aspecten van het leven. Sjra bezit een grote schat aan praktische kennis in relatie tot Creatief Denken.

Site van Sjra Puts: Sjra Puts Creative Brainworks
Twitter Sjra: @sjra
Linkedin: Sjra Puts

Noot van DeInspiratiekamer:

• Tim Hurson geeft 7 en 8 april een 1,5-daags seminar. Voor meer informatie, ga naar de site van het COCD.
• Het boek  Think Better van Tim Hurson is een mustread voor iedereen die meer wil weten van het Productive Thinking model en is zeer bruikbaar bij probleemoplossing en brainstorms.
• Interview met Tim Hurson in relatie tot het boek ’Think Better’
• Filmpje van Tim Hurson ‘Creative Problem Solving and Productive Thinking’:

Meer inspiratie nodig? Kijk dan hier:

• Ben je een genie of heb je een genie?
• Productief Denken
• Een schatkist vol ideeën en werkvormen
• Visueel Denken – The Back of the Napkin
• ‘Lenig Denken’, rekken, strekken en soepel maken

De ‘natuurlijke’ uitspraken voor de nieuwe generatie?:
Beter twee iPods in de hand, dan 1 in de kast!
Tweet, tweet, tweet!
In mei is er weer een nieuwe Nintendo bij!

Het was: Door de bomen het bos niet meer zien! De zonneschijn die er na de regen altijd weer is! Hoge bomen vangen veel wind! Grijze duif! Prachtige “natuur gelinkte” uitspraken die we regelmatig in het dagelijkse leven gebruiken. Oude gezegden, zo vanzelfsprekend, zo natuurlijk.

Zou het niet geweldig zijn als het wordt: Met de GPS tussen het mos, kom ik zeker uit het bos! Met mijn iPad tussen de bomen kan ik uren dromen.

De natuur biedt zoveel!

Maar… de natuur biedt nog zoveel meer, behalve de metafoor. Het is de virtuele wereld van oplossingen, inspiratie en creatie. Iedere plant, boom, vergezicht, pad of dier zijn mogelijke probleemoplossers of brengers van nieuwe ideeën. Het al wandelend dagdromen, nadenken of praten met iemand zet als vanzelf beweging in het gevoel van vastzitten. De vraag of het probleem waar je meer worstelt lijken vanzelf op te lossen. De stappen die gezet worden geven richting en activeren het tot actie komen.

Van oudsher is er betekenis gegeven aan dieren, planten en bomen en natuurverschijnselen. Wist je bijvoorbeeld dat een eekhoorn staat voor: onderzoekend zijn, balans in geven en nemen heeft en gemakkelijk moeilijke vraagstukken kan oplossen. En dat een ekster staat voor intelligentie, geluksbrenger, sociaal en menslievend zijn? Heb je wel eens goed een eik bekeken en ervaren dat de kracht en moed waar deze voor blijkt te staan ook in jou zit? Ben je wel eens door een bos distels gelopen en heb je jezelf afgevraagd waar jouw zorg en weerstand betrekking op hebben?

Loop het bos in!

Stel je voor dat we af en toe alleen of met anderen de natuur ingaan en op die manier eens kijken naar oplossingen of nieuwe ideeën. En zelfs al zouden we alleen maar wandelen met een vooraf gestelde vraag en kunnen luisteren naar wat de natuur te vertellen heeft dan zou alles al lichter worden. Neem wel je iPod of iPhone mee, want stel je komt een ree of een paardenbloem tegen, dan wil je natuurlijk weten wat het in relatie tot jouw vraag of probleem betekent.

Wanneer je moeilijk een keuze kunt maken, loop dan eens een bos in en vraag je telkens bij een kruispunt bewust af welke weg je wilt nemen. Ervaar wat die keuze met je doet. Voelt het prettig dan loop je door en zo niet dan draai je om en kies een andere weg.

Heb je moeilijk gesprek te voeren met je collega, je medewerker of je partner, ga dit dan al wandelend aan. Hoe gemakkelijk gaat de wind met je frustraties aan de haal als je naast elkaar loopt en elkaar niet aan hoeft te kijken.
Zou het niet geweldig zijn als het is: Tweet, twiet, tweet, twiet, tweet, twiet??

Dit is een gastblog van Corrie Reijngoud. Corrie is NLP coach en is initiatiefnemer van het concept van De Wandelcoach. Zij vat de werkwijze als volgt samen:
Wij gebruiken onder andere de elementen uit de natuur om onuitgesproken zaken te verwoorden. Wanneer een medewerker zijn “ware natuur” herkent, wordt er met meer plezier gewerkt en kwaliteiten worden als vanzelfsprekend ingezet.
Wij hebben Corrie leren kennen als een vrouw met het hart precies op de goede plaats. Zij is gewoon een heerlijk fijn mens.

Site De Wandelcoach: @corriereijngoud
Twitter De Wandelcoach: @dewandelcoach
Linkedin: Corrie Reijngoud

Meer inspiratie nodig? Kijk dan hier:

• Inspiratie voor “Inspiratie uit de Natuur”
• Natuur Werkt!
• Inspiratie uit de cyclus der seizoenen
• De kracht van stilte
• Creatieve techniek: Paradoxale analogie

[Gastblog van Frank Raterink]

Voor mijn werk reis ik al lange tijd met de trein. ’s Ochtends en ’s middags weer terug. Elke keer verbaast het mij dat iedereen in zijn eigen persoonlijke bel de trein in stapt, zijn ding doet en ook weer in diezelfde bel de trein uitstapt. Als je het over het verbinden van mensen hebt, over ontmoetingen, over leuke spontane gesprekken, dan is de trein iets dat aangepakt moet worden. Een omgeving zo bomvol met mensen waar niets mee gedaan wordt: zonde!

Hoe maak ik van de trein een aantrekkelijke sociale omgeving?

Bedenken van de oplossing

De huidige generatie begeeft zich graag op het internet voor communicatie: email, Twitter, Facebook, Hyves en zo kan ik nog wel even doorgaan. De aantrekkingskracht die deze sociale media heeft wilde ik inzetten om mijn uitdaging aan te pakken. Met mensen afspreken via Twitter en andere sociale media. Maar hoe kan je mensen localiseren met bestaande sociale media? Geolocatie gaat niet helpen als je in de trein zit, bluetooth heeft een te beperkt bereik en het inzetten van een nieuw middel is geen optie. Na lang denken kwam ik uit op het treinstelnummer. Precies dat was de geboorte van het initiatief Treinontmoeting.

Wat zijn mijn beperkingen?

Om een initiatief de wereld in te helpen kan je natuurlijk geweldige producten laten ontwerpen en produceren, fantastische marketing campagnes lanceren en promoteams de straat op sturen. Maar in mijn geval werd dat vrij lastig. Van tevoren heb ik een aantal beperkingen vastgesteld waar ik omheen moest werken:
- Geen investeringsmiddelen
- Beperkte tijd (ik heb een 40 urige werkweek)
Dit zijn allen beperkingen die absoluut aanwezig waren. Wat ik de afgelopen tijd heb geleerd is om jezelf geen beperkingen aan te praten. Want dat doen mensen vaak. De website moet er tip-top uit zien, de pers moet tegelijk van het initiatief afweten, er moeten mooie flyers zijn, noem maar op. Allemaal drempels die je ervan kunnen weerhouden om daadwerkelijk iets te doen.

Tijd om te doen

Alle beperkingen waren bekend, de drempels zijn uit de weg geruimd, tijd om dingen te doen. Dit doen levert veel nieuwe ervaringen op: ik had geen ervaring met het lanceren van een nieuw initiatief, met het benaderen van de pers, het praten voor publiek, noem maar op. Let op! Dit zijn geen beperkingen. Zie dit als uitdagingen, grijp ze aan en leer ervan! Zo word je een rijker mens.

Wat doet het met je?

Wat doet het lanceren van Treinontmoeting nou met mij als mens?
- Je leert enorm veel en snel. Vallen en opstaan is hierop van toepassing.
- Creatief omgaan met je beperkingen.
- Volhouden. Want soms gaat het goed en soms minder.
- Omgaan met kritiek.
- Netwerken gaat een stuk makkelijker met een goed idee op zak.
Het merkwaardige is, dat alle aangeprate beperkingen binnen no-time worden omgezet naar positieve ervaringen. Dat ga ik onthouden voor volgende uitdagingen!

Gewoon doen!

Waarom zou je het laten? Zet dat eens op een rijtje en streep alles door wat je jezelf hebt aangepraat. En? Waarom zou je het nu nog laten? Gewoon doen!

Nieuwsgierig geworden naar het initiatief van Frank? Kijk op Treinontmoeting.

Dit is een gastblog van Frank Raterink. Frank is een enthousiast. Hij pakt dingen aan waar hij niet blij van wordt en zo zijn levenskwaliteit te verhogen. Hij is graag blij, stuitert vaak rond van de energie en geeft niet vaak op. Een positivo pur sang!

Site Frank: FrankRaterink.nl
Site Treinontmoeting: Treinontmoeting.nl
Twitter:@frankraterink
Twitter Treinontmoeting: @treinontmoeting
Linkedin: Frank Raterink

Meer inspiratie nodig? Kijk dan hier:

• De ideeënradar
• Met muziek een andere beleving van de realiteit ervaren
• Een plek laten ontstaan waar ideeën zich ontpoppen.
• Plastic Hema dozen, ruimte maken.
• Wees eens 8 uur MAD.

Begripsdenken

Beelddenken is ruimtelijk denken

De beeldhouwer als metafoor

Terwijl je je dit voorstelt, ben je zelf ook aan het beelddenken. Je ‘ziet’ de beeldhouwer en zijn beeld voor je, misschien visueel, als een film. Of van je stelt je voor dat je zelf de beeldhouwer bent, je voelt de koele klei in je handen. Het is of de spieren van je handen in actie willen komen om de massa te kneden. Je kunt in je lijf ervaren, hoe je je arm wilt uitstrekken om een stuk klei aan het beeld te plakken. 

Beelddenken is associatief denken

Aangeboren of aangeleerd?

Dit artikel is eerder geplaatst op het blog van Knockart van Mieke Siemons.

Mieke zet creativiteit in bij bedrijfstrainingen en coaching, en heeft hiervoor een eigen methodiek ontwikkeld, waarbij beelddenken, expressief schilderen en objectieve waarneming krachtige middelen zijn voor bewustwording en verandering. Oprichter Mieke Siemons heeft 15 jaar ervaring in het bedrijfsleven als adviseur, consultant, opleider en projectmanager. Daarnaast is zij beeldend kunstenaar.

Wij, als DeInspiratiekamer, werken regelmatig samen met Mieke in workshops beelddenken. Meer weten: Neem contact op met Mieke.

Website: Mieke Siemons
Twitter: @Mieke_Siemons
Linkedin: Mieke Siemons

Meer inspiratie nodig? Kijk dan hier:

• 5 Manieren om een definitie van ‘creativiteit’ te ontdekken
• Ben je een kok of geef je een kookclinic
• Tony Buzan: “Creatief denken als basis voor leren”
• Freewriting
• Speech als een compositie van Bach

Heb jij ook wel eens een Fat Bastard, Wild Pig of Arrogant Frog gekocht in de supermarkt? Je bent niet de enige die op een fles wijn valt vanwege de opvallende naam.

Kleine bierbrouwerijen en wijnhuizen kiezen welbewust rare namen, zodat ze opvallen in de winkel. Voor nieuwkomers op de markt is het namelijk veiliger om een gevaarlijke naam te kiezen dan een traditionele naam, die niet opvalt in het winkelschap.

Een juiste naam geeft een product ‘plakkracht’, zodat het in het geheugen blijft hangen. De naam ‘Kolonisten van Catan’ geeft het gelijknamige spel bijvoorbeeld de juiste dosis avontuurlijkheid mee. De DREAM-act (een afkorting van Development, Relief and Education for Alien Minors) is een Amerikaanse wet die onderwijs biedt aan uitmuntende kinderen van illegale ouders in de Verenigde Staten. Een klinkende naam, die tegenstanders bij voorbaat de mond snoert. Een naam kan zelfs zo tot de verbeelding spreken, dat je er onweerstaanbaar toe aangetrokken wordt. De naam Chocolade-express voor een treintraject in Zwitserland is daarom een gouden greep.

Wat geldt voor namen van producten, geldt ook voor personen. Gabriëlle Chanel begreep uitstekend hoe belangrijk haar naam was voor haar uitstraling. De beroemde modeontwerpster koos daarom een voornaam die beter bij haar imago paste: Coco.

Wat is precies een goede naam? Ze hebben vaak iets te maken met dromen en verlangens of met humor. Of ze brengen enkele onverwachte elementen bij elkaar, zoals in de namen voor de wijnen. Ook moet de naam goed in het gehoor liggen om zich vast te klinken in het geheugen. Dat was één van de redenen waarom de term I/D-baan (eerder bekend als de Melkertbaan) totaal mislukte.

Meestal krijgt een nieuw product zijn naam pas als het bijna klaar is. In veel gevallen is dat een goede keus. Wie te vroeg een etiket plakt op een nieuw idee, perkt het idee of het product in. Dat is jammer, want bij de ontwikkeling van iets nieuws is het juist belangrijk om niet te vroeg tevreden te zijn met een oplossing.

Maar regels zijn er om gebroken te worden. Want soms is het goed om juist het omgekeerde te doen. Als je het gevoel hebt dat je iets beet hebt, maar nog geen handen en voeten kunt geven aan je idee of product, plak er dan alvast een naam op. Een motto of een belofte als naam doet wonderen. Vaak zie je dan ineens helder voor ogen hoe je verder kunt met je idee. Het heeft een naam, dus het bestaat.

Dit is een gastblog van Sigrid van Iersel. Sigrid werkt als journalist en schrijft via haar bedrijf Verhaallijnen levensverhalen voor mensen die hun levensverhaal boekvorm willen vastleggen. Ook is ze actief als blogger op het weblog Ideeënmaker IDenmaker.blogspot waar dit artikel al eerder verscheen. Over haar doel zegt ze zelf: “Mijn doel is om mensen te laten ontdekken hoeveel mogelijkheden tot creativiteit ze in zich hebben. Het gaat namelijk vaak om eenvoudige dingen, zoals jezelf toestaan nieuwe dingen te ontdekken.”

Blogs van Sigrid:IDenmaker & verhaallijnen
Twitter:@SigridvanIersel
Linkedin: Sigrid van Iersel

DeInspiratiekamer faciliteert ook  zogenaamde ‘Namestorms’. In gestuctureerde sessies wordt eerst toegewerkt naar een grote hoeveelheid mogelijke namen, waarna later keuzetechnieken worden toegepast om tot de naam/namen te komen die je zoekt. Voor meer informatie hierover, neem contact met ons op.Meer inspiratie nodig? Kijk dan hier:

• De ideeënradar
• Mindmappen: een dialoog tussen jou en het papier
• Hou het simpel!
• ‘Lenig Denken’, rekken, strekken en soepel maken
• Focus creëert je realiteit en creativiteit

Het is alweer een tijd geleden dat ik had aangeboden een artikel te schrijven over inspiratie en creativiteit als gastblog voor DeInspiratiekamer. Soms werkt het erg verlammend om iets te beloven waar je niet meteen aan kunt voldoen. Zo ook in dit geval. Door allerlei drukte was het schrijven er een beetje bij ingeschoten. Dat maakt het dan weer extra moeilijk om eraan te beginnen, tenminste zo werkt het bij mij. Toch zie je nu deze hersenspinsels van mij voor je neus zonder dat iemand tegen me heeft gezegd ‘en nu ga je schrijven’. Ergens is er dan toch een vaatje inspiratie aangeboord zou je denken.

De Hema had een doos gebracht, vol met plastic opbergdozen. Een opgeruimd huis zorgt voor een opgeruimde geest. Opeens kwam ik ertoe een kast die al tijden vol ligt met allerlei handige spullen te ordenen en in die dozen te stoppen. Wat vond ik nu onderin die kast? De tas met daarin de schilder  spullen die ik een paar jaar geleden heb gebruikt voor een cursus acryl schilderen. Er kwamen meteen allerlei creatieve uitspattingen omhoog in mijn gedachten. Daarbij ook het besef dat ik mezelf daar momenteel weinig tijd voor gun. Zo ook niet voor allerlei andere dingen die ervoor zorgen dat ik lekkerder in mijn vel zit. Schrijven is er daar een van. Schrijven zorgt er bij mij voor dat ik mijn gedachten orden, dat ik leuke of minder leuke gebeurtenissen een plekje geef. Reflecteer op dat wat is geweest. Rust en ruimte maak in mijn hoofd om andere dingen te kunnen doen. Als het ware van uit een helikopterview naar mezelf kijk en zaken op een rijtje zet.

Ook het simpel maken van een wandeling op het strand of in het bos of het bellen van een lieve vriendin zorgt ervoor dat die ruimte ontstaat. Ruimte is voor mij nodig om inspiratie te krijgen, ruimte om te reflecteren, om dingen gewoon te laten ontstaan.

De dag erna ben ik begonnen met het maken van wat verslagen die al veel te lang mijn hoofd aan het bezighouden waren. Een afspraak die gepland stond viel uit, er ontstond daardoor al tijd. Begin met dat waar je het minst zin in hebt, heb ik al vaak in praktijk gebracht. Het zorgt ervoor dat je erna zin en tijd hebt in die dingen die leuk zijn en er ook meer rust en ruimte voor hebt. Het is gelukt de verslagen af te maken en opeens was er een boel meer ruimte, rust dus om dit nu te schrijven met het zonnetje op mijn rug. Te schrijven over dingen die me bezighouden, me inspiratie geven, mijn creativiteit aanwakkeren of dingen die gewoon nodig zijn om je lekker te voelen.

Als ik mezelf los kan maken van de waan van de dag omdat er bijvoorbeeld soms wat extra tijd is dan ontstaan de ideeën en oplossingen vanzelf. Dan hoef ik er niet eens iets voor te doen. Deze periode van het jaar zorgt over het algemeen ook wat makkelijker voor nieuwe ideeën, alsof het groeien en bloeien in de natuur meehelpt. Het is wel belangrijk de ideeën ook de ruimte en rust te geven en niet meteen af te schieten. Het helpt om ideeën te laten rijpen en gisten en ze misschien eens met iemand op een rijtje te zetten. Om eens te kijken wat wel bij je past en wat niet en hoe je stappen kunt zetten om je ideeën ook werkelijkheid te laten worden.

Wat heb jij nodig om ideeën te laten ontstaan en ze ook uit te voeren?

Judith

Website: www.laviecoaching.nl
Twitter: @JudithTraast
Linkedin: Judith Traast

Meer inspiratie nodig? Kijk dan hier:

• De ideeënradar
• Een plek laten ontstaan waar ideeën zich ontpoppen.
• Inspiratie zoek je niet – Inspiratie vindt jou
• Boekreview: Schrijven vanuit je hart
• Soms kan het leven alle creativiteit doen bevriezen

Geen inspiratie? Vaak ben je geneigd om dan naar elders te kijken. De natuur, een film, een goed gesprek…. Maar naar binnen kijken kan ook.

Voor mij was dat een wonderlijke ontdekking: dat je naar binnen kunt kijken, kunt observeren wat zich in het hoofd en in het lichaam aan je voordoet. Naar jezelf kijken alsof je in je hoogsteigen persoonlijke bioscoop zit. Sindsdien weet ik: ik ben nooit alleen, ik heb altijd mezelf bij me. Daar kan ik zomaar naar binnen kijken. Gewoon door op een kussen te gaan zitten. Een stoel kan ook, maar het is dan wel belangrijk om van de leuning af te gaan zitten met de benen naast elkaar. Zodat het lichaam opveert: hey, dit is niet normaal! Zitten in een meditatieve, ontvankelijke houding geeft aan het lichaam het signaal: opletten! De houding verhoogt je attentiewaarde.

Er is altijd wel wat gegrinnik als ik tijdens een workshop aan een zaal vol mensen vraag om een waardige, koninklijke houding aan te nemen. Rechtop en Breed. Er fietst dan heel wat innerlijk commentaar in die hoofden voorbij. Dat kan ook zo zijn als je zelf gaat zitten. En het gaat vanzelf weer weg.

Stel, je wilt wel eens voor inspiratie naar binnen kijken.

Je kunt dan de volgende drieslag maken:

1.  Begin met die waardige, koninklijke houding. En kijk of je vandaar uit jezelf kunt ’scannen’: hoe staat de vlag er eigenlijk voor bij mij op dit moment….. Wat ‘is’ er in mij gaande. Is er onrust, verveling, ongeduld, verlangen, vreugde of verdriet…. Of wat anders. Het maakt niet uit welke stemming boven komt. Misschien ook wel helemaal niets. Wel, dan merk je dat op. Je gaat er niet in mee, neemt slechts de stemming waar, je benoemt die eventueel.

2.  Je richt vervolgens de aandacht op de beweging van de adem in de buik. Die gaat vanzelf, je hoeft er niets aan te veranderen en misschien merk je er weinig of niets van. Zodra je opmerkt dat de aandacht is afgedwaald, -en dat gebeurt heel vaak – keer je weer vriendelijk en beslist terug naar het observeren van de beweging van de adem.

Een soort puppytraining van de geest. In alle liefdevolle vriendelijkheid, iedere keer weer de aandacht terugbrengen naar het observeren van de beweging van de adem. Zodra je bent afgedwaald met je gedachten, weer terugkeren…. Dit kan een tijd duren. Je versterkt zo het observatievermogen van je geest.

3.  Op enig moment kun je dan jezelf de vraag stellen: wat wil er hier en nu eigenlijk in mijn aandacht zijn?

En dan rustig afwachten. Niet gaan ‘bedenken’. Wat komen wil, komt wel…..

Het lastige is dat je inspiratie niet kunt afroepen over jezelf. Resultaatgerichtheid werkt averechts. Meestal neem ik me een woord of een beeld in de geest en wacht tot er andere woorden of beelden zich aandienen. En dient er zich niets aan, dan is dat ook prima.

De basisoefening je eigen maken? Dat kan bijvoorbeeld met de drie minuten ademruimte zoals hieronder:

Na een tijdje dagelijks oefenen gaat het ‘in je systeem’ zitten om jezelf op deze manier weer in het hier en nu te brengen.

Helma Ton

Helma is van beroep aandachtsactivist. Ze is actief in het NetMerk DeLimes | Rijnlands organiseren als begeleider van leergangen en trainingen. Ze geeft workshops over de Kracht van Aandacht. Op IJburg in Amsterdam geeft ze de klassieke achtweekse mindfulnesstraining.

Website: www.helmaton.nl / www.delimes.nl
Twitter: @HelmaTon
Linkedin: Helma Ton

Meer inspiratie nodig? Kijk dan hier:

• De ideeënradar
• Oprekken, trainen en voeden van je creativiteit?
• Als je geen plan hebt voor je eigen dromen, wordt je ingezet in de dromen van anderen…
• Ben je een kok of geef je een kookclinic
• 14 Tips voor het verzorgen van een inspirerend college

Ik vroeg me af of creativiteit ‘in je moet zitten’ of dat het aangeleerd wordt. Is het zo dat creatieve gezinnen creatieve kinderen krijgen? Kun je inbeeldingskracht leren? Is het mogelijk om iemand te leren op allerlei manieren oplossingen te bedenken? Heeft de vorm creativiteit bepaalde aspecten zoals flexibiliteit, zintuiglijke gevoeligheid?

Wat is creativiteit en wat doe je ermee?

Ik kan me nog zo goed herinneren dat ik voor het thema ‘zomer’ bij het kinderdagverblijf ruimtelijk wilde werken en dus een werktafel gemaakt had met een echt strand met zand en water van glinsterpapier met een vuurtoren en ik wilde nog wolken in de lucht. De watten waren op dus hoe maakte ik nu ruimtelijke wolken? Ik zag de luiers liggen in de kast en besloot de luiers op te hangen aan het plafond. Mijn collega kwam de gang in gewandeld op weg naar de keuken en fronste haar wenkbrauwen. ‘Karin, nu ga je wel erg ver hè?’ Ik bleef bedremmeld achter met een heus terneergeslagen en teleurgesteld gevoel.

Schrijven is ook niet zakelijk. Je kunt het wel zakelijk aanpakken door thematisch en in stapjes te werk te gaan maar schrijven is ook spelen met woorden en zinsbouw, iets wat je heel goed kunt gebruiken en oefenen als je een weblog hebt. Weblogs zijn op zoveel manieren creatief te gebruiken! In mijn cursus Creatief Webloggen leg ik daar ook veel over uit. Het is niet zomaar opnoemen en noteren wat je doet, wie je gesproken hebt of wat je gezien en meegemaakt hebt. Of zelfs niet informatie overdrachtelijk. Je kunt spelen met zinnen. Je kunt weglaten of toevoegen. Je kunt vertellen, dromen en wensen in je blogpost. Niemand zegt tegen je wat je wel en niet zou moeten doen. Je weblog is helemaal van jou en daar heerst creatieve vrijheid.

Maar als creativiteit niet een gave is, of iets dat je ‘in je hebt’ en is creativiteit overal om je heen, maar moet je het leren zien en ontdekken, zoals Peter de Kock omschrijft in de blogpost van Melodiefabriek. Ook eerdere artikelen in DeInspiratiekamer gaan hierover.

Als ik een appel op een bordje leg zijn er vele manieren om ernaar te kijken. De wind die door iemand’s haren wappert kan op vele manieren gezien en omschreven worden. Een pak melk, een coca cola blikje of een dopje heeft voor iedereen een andere herinnering en daardoor andere lading. Over een herinnering en over ladingen kun je schrijven. Over tastbare spullen kun je schrijven maar in de lading eronder liggen de gevoelsmatige aspecten, gevoelens en verborgen herinneringen.

‘Maar als je een themablog hebt over breien en je loopt hier de deur uit dan zie je onderweg niets om over te bloggen.’ stelde een cursist afgelopen donderdagavond vast. Ik liep richting deur. ‘Ik zie hier een ontzettend blauwe deur. Een aparte kleur blauwe deur. Misschien is dit wel een kleur waar ik een trui van kan breien.’ …

Ik gaf hen een opdracht mee. Of een collage maken, knippen en plakken, over wat je leuk vond, waar je gelukkig van werd, een goed gevoel van kreeg, wat bij je hoorde. Of de opdracht om van die ene foto, van een brievenbus met een ‘nee, nee’ sticker waarbij de hele klep vol zat met post, een blogpost te maken; een verhaal.

Misschien is het zo dat je ogen als lenzen werken van een fototoestel waarvan de knop eerst even aangezet moet worden. pas als de lenzendop eraf geschroefd is en je met open lens de wereld in wandelt, zie je alles scherper, helderder en daardoor meer. Creativiteit zit in je opmerkingsvermogen; je vizie op jouw wereld. Neem je alles waar of niet?

Karin

Karin Ramaker  doet project organisatie voor kunst&cultuur,
maatschappij en internet en =
creatief ondernemer | blogger | auteur Witte Koord | consultant social media/ weblog | trainer | blog-art.nl | docent cursus creatief webloggen | stichting offline 070 | netwerkplek 070 in oprichting

Website: www.met-k.com / www.offline070.com
Twitter: @metkcom
Linkedin: Karin Ramaker

Meer inspiratie nodig? Kijk dan hier:

• Boekreview: Schrijven vanuit je hart
• Geef je idee een naam
• Plastic Hema dozen, ruimte maken.
• Oprekken, trainen en voeden van je creativiteit?
• Tips om een creatieve blokkade op te heffen