~ Gastblog Mieke Siemons ~
Beelddenken staat tegenover begripsdenken. Graag leg ik je het verschil tussen deze twee manieren van denken uit.
BegripsdenkenBegripsdenken of taaldenken is denken via een logische keten van woorden en begrippen: van A naar B via C, D … tot je bij het doel Z bent beland. Ja maar zo denkt toch iedereen? vraag je je misschien af. Nee hoor, ik niet. Ik ben een beelddenker, ik denk als volgt:
Beelddenken is ruimtelijk denken
Beelddenken is een manier van denken in ruimtelijke ‘beelden’ en niet in tweedimensionale plaatjes. Het begrip ‘beeld’ is meer dan enkel visueel. Het kan gaan om handelingen of belevenissen. Ook kunnen geluiden of emoties meespelen. Een beelddenker ervaart een idee als een ruimtelijk ‘ding’ en kan hier in gedachten omheen lopen om het van alle kanten te bekijken. Doordat hij het idee zo op verschillende manieren waarneemt, wordt het geheel steeds duidelijker in zijn hoofd. Er worden aspecten aan toegevoegd of vanaf gehaald. In gedachten schaaft de beelddenker het idee bij tot het af is.
De beeldhouwer als metafoor
Je kunt het denkproces van de beelddenker vergelijken met de werkmethode van een kunstenaar, die een beeld van klei boetseert. Zie je voor je hoe hij het van alle kanten bestudeert. Hij haalt wat klei weg, loopt eens om het beeld heen en voegt ergens anders klei toe, net zolang tot het beeld naar zijn zin is.
Terwijl je je dit voorstelt, ben je zelf ook aan het beelddenken. Je ‘ziet’ de beeldhouwer en zijn beeld voor je, misschien visueel, als een film. Of van je stelt je voor dat je zelf de beeldhouwer bent, je voelt de koele klei in je handen. Het is of de spieren van je handen in actie willen komen om de massa te kneden. Je kunt in je lijf ervaren, hoe je je arm wilt uitstrekken om een stuk klei aan het beeld te plakken. Beelddenken is associatief denken
Het ene beeld roept het andere op en dit gaat bliksemsnel. Zo snel dat een deel van de beelden onbewust blijft. Dat maakt het voor een beelddenker vaak lastig om uit te leggen wat zijn gedachtengang is. Woorden vragen te veel tijd, als je in gedachten alweer 10 beelden verder bent. Veel beelddenkers zijn creatief.
Aangeboren of aangeleerd?
Niemand is 100% beelddenker of 100% begripsdenker. We gebruiken beide manieren van denken. Alleen hebben we een voorkeur voor de ene of de andere denkwijze. Allemaal worden we geboren als beelddenker. In het begin van ons leven hadden we nog geen woorden, geen taal. Met het aanleren van taal leren we ook denken in woorden en begrippen. We leren abstract te denken. En dat leren we stapje voor stapje, omdat alles ineens veel te moeilijk zou zijn. Het begripsdenken gaat langzaamaan het beelddenken vervangen in ons brein. Ons onderwijssysteem is ingesteld op begripsdenken. De wetenschap ook, onze hele maatschappij. Daarmee verliezen we een stuk creativiteit en dat is zonde. Het goede nieuws is dat we allemaal het beelddenken ook weer kunnen trainen. We kunnen beelddenken leren en zo creatiever te worden.
Beelddenken, het werken met foto’s, tekeningen, collages, etc, kan daarnaast een methode zijn om te ontdekken wat je diep van binnen echt wilt. Wat je drijfveren zijn. Doordat je je verbeelding in werking zet, denk je niet meer enkel rationeel. Je komt dichter bij je gevoel, bij je onbewuste. Het verrast mij keer op keer hoe doeltreffend dit is.
Dit artikel is eerder geplaatst op het blog van Knockart van Mieke Siemons.Mieke zet creativiteit in bij bedrijfstrainingen en coaching, en heeft hiervoor een eigen methodiek ontwikkeld, waarbij beelddenken, expressief schilderen en objectieve waarneming krachtige middelen zijn voor bewustwording en verandering. Oprichter Mieke Siemons heeft 15 jaar ervaring in het bedrijfsleven als adviseur, consultant, opleider en projectmanager. Daarnaast is zij beeldend kunstenaar.Wij, als DeInspiratiekamer, werken regelmatig samen met Mieke in workshops beelddenken. Meer weten: Neem contact op met Mieke.
Website: Mieke Siemons
Twitter: @Mieke_Siemons
Linkedin: Mieke Siemons
{ 8 comments… read them below or add one }
Mooi helder en eenvoudig verwoord Mieke! Wat ik me vervolgens afvraag..ik kneed nog even door.. het verschil tussen 2d- (begripsdenkers) en 3d-denkers (beelddenkers) , kan dat ook te maken hebben met de wil om over iets door te denken? En vragen te durven stellen? Met andere woorden zijn 3d denkers intensiever met het denken bezig dan 2d denkers? Alleen al om een gedachte heenlopen vraagt om meer denkbeweging. (2d-denken is de paden volgen en 3d-denken is de paden maken en zoeken.)
Mijn conclusie: beelddenkers zijn vooral ook doordenkers! Ze laten het er niet bij zitten en nemen met 1 perspectief geen genoegen. Als je maar lang genoeg doordenkt, schaaft en conclusies trekt, kom je vanzelf uit op symboliek en metaforen, plaatjes dus. Dat is in ieder geval mijn ervaring. En dat proces gaat hoe vaker hoe vlotter.
Hartelijke groet, Jeroen
Jammer dat je Jeroen zijn vraag niet kunt of wilt beantwoorden. Ik ben nieuwsgierig naar je antwoord.
Ik zie Jeroen zijn vragen als retorische vragen om zelf verder over te filosoferen. Het zijn geen vragen waar een eenduidig antwoord op mogelijk is, hooguit en mening. Of beelddenkers intenser over denken nadenken, daar kan ik weinig over zeggen. Dat weet ik niet.
Hoi,
ik vraag me wat af. Ik heb mijn beide ouders gevraagd hoe zij denken. Zij denken wel in beeld. Ik kan me echter geen beeld inbeelden als ik denk. Ik denk dus meer voorstellend. Met andere woorden: wanneer ik mijn ogen sluit en denk, dan zie ik alleen maar zwart en niets anders. Ik kan me wel voorstellen hoe iets er uit kan zien, maar dat zie ik dan niet echt.
Een beetje lastig uitleggen vind ik. Maar goed, ik vind het dus jammer dat ik niets zie als ik denk. Ik droom wel en ik ben ook niet blind, dus ik weet wel hoe dingen er uit zien. Maar, hoe kan ik nu beeldend gaan denken? Dus, hoe kan ik beelden zien wanneer ik denk? Is dat nog aan tye leren (ik 29 jaar), of is dat voor altijd weg?
En, moet ik me bij beelddenken echt voorstellen dat iemand iets ziet als hij/zij denkt?
Bedankt voor je antwoord. Gr. René
Beste Rene,
Sorry, ik ontdek jouw reactie nu pas. Of je wel of niet beelden ziet in gedachten staat los van het fenomeen beelddenken. Als ik het heb over beelden bedoel ik zintuiglijke beelden. Deze kunnen visueel zijn, maar ook auditief (geluid) of kinesthetisch (voelen). Zelf ben ik kinesthetisch ingesteld en ik voel meer de handeling in mijn lichaam. Ik zie dus ook geen beelden, net als jij. Soms wel, maar heel snel in een flits. Zo snel dat ik bijna niet zie. Als je meer wilt weten over visueel, auditief en kinesthetische voorkeuren kan je je verdiepen in NLP (neurolinguistisch programmeren.
Of lees dit artikel: http://www.lichaamstaal.nl/nlp.html
Ik hoop dat ik je vraag voldoende beantwoord heb.
Groet, Mieke
Heel creatief een beelddenker te zijn. Maar als je papers wilt schrijven voor een Master opleiding is taal gevoel en begrips denken vast heel handig.
Al wat ik google op begrip of beelddenker kom ik op hoe wordt ik creatief.
Mijn vraag. Hoe leer ik mijn beelden onthouden om ze in een verslag te verwerken, en daar een structuur in te krijgen zodat een ander mijn verslag ook zo leest dat ik het bedoel.
Hallo Jurjen,
Helemaal met je eens. Zelf vind ik het ook lastig om structuur in mijn gedachten te brengen. Je kunt een mindmap maken om een structuur van de ingrediënten voor je verhaal te ordenen. Of op een andere manier gebruik maken van schema’s. Lees voor meer tips ook het artikel ‘Visueel Denken – The Back of the Napkin’
http://www.deinspiratiekamer.nl/blog/visueel-denken-the-back-of-the-napkin
Succes, Mieke
Inderdaad mooi en helder verwoord mieke!
{ 1 trackback }